• goud •

25 augustus 2016

Het laatste uur zonlicht van de dag wordt ook wel het gouden uur genoemd. Zo’n gouden uur heb je ook ’s ochtends als de zon op komt, maar dan slaap ik altijd nog, dus de keren dat ik dat uur mee heb gemaakt kan ik waarschijnlijk op een hand tellen. Alles ziet er net wat mooier uit op dat uur en krijgt een warme, gouden uitstraling. Een ideaal uur voor selfies, maar ook een ideaal uur als je de wereld op z’n mooist wil fotograferen.

Lees meer

• het duister •

12 augustus 2016

Het is de kleur zwart, die overheerst in mijn garderobe. Het zijn de donkere verhalen die ik tegenkom op het internet, die me doodsbang maken, maar me ook fascineren. Geef me maar details over martelwerktuigen, gruwelijke moorden en verschrikkelijke ongelukken. Het is compleet gestoord, maar ik ben er altijd geïnteresseerd in. Ik heb niet veel met blije films en videoclips, doe mij maar pijn en tranen. Het is mijn zwarte humor, die ik eigenlijk nooit naar voren laat komen op het internet, bang om iemand te beledigen. Zo kan ik nog wel een paar voorbeelden noemen.

Lees meer

• teder •

3 augustus 2016


Goldmund – Threnody

Het licht reikte naar binnen
Trof je met haar warmte
Bescheen je nog net niet
Geheel van top tot teen

De ochtend was nog jong
Zo onderontwikkeld
En terwijl ik klaarwakker
Gaf ik je rust te leen

De vogels in slaapstand
Op straat enkel de wind
Jij verweven in een droom
Belicht door de morgen

Het duister verdween traag
Toch ging het mij te snel
Met beter zicht onstond
Ruimte voor de zorgen

Je leek het niet te merken
Omhelsde juist de gloed
Terwijl dat net hetgeen was
Dat mij wakker maakte

Bijna verkeerde ik
In een staat van jaloezie
Zal ik ooit zo teder zijn
Als hoe de zon jou raakte?

• tussen een droom en wakker in •

22 juli 2016

 

tussen een droom
en wakker in
bevind ik mij
met tegenzin
en geen meelij
met het kind
dat werkelijkheid
met waan verbindt

want datzelfde meisje
verruilt de nood voor zin
ze speelt haar eigen vijand
in plaats van een vriendin
ze draait maar om de uren
en danst stil op de wind
die door de sterren glijdt
en haar verzet bemint

stiekem bewustzijn
vanaf het begin
geen enkele overgave
en waarheid evenmin
de cape op de grond
de rol van een heldin
want in de echte wereld
heeft dat weinig zin

het verlangen gedraagt
zich als koningin
wat ze ook vertelt
trap er niet in
ik kan het zien nu
al was ik blind
het is de slaap
hij die dit wint

liedje:  Kyson – Pictures