Het kriebelt

17 september 2021

Waar zal ik beginnen? Een paar dagen geleden liet ik op Instagram weten dat ik erover nadacht om mijn blog een nieuw leven in te blazen. Dat heb ik weleens eerder geprobeerd, daar ben ik me van bewust. Vorig jaar schreef en fotografeerde ik wat, maar verdween ik na drie artikelen weer van deze website. Jammer eigenlijk, want deze blog is de bron van alles wat ik op dit moment doe op het internet. Hier begon het, bij een eigen domein waar ik artikeltjes schreef over make-up en fashion, het liefst in mijn tussenuren op de middelbare school. Toen YouTube belangrijker werd in het internetlandschap ging mijn focus daar naartoe en inmiddels ben ik vooral aanwezig in de vlogs en op Instagram. Dat is nou eenmaal waar nu het grote publiek zit en aangezien dit mijn werk is geworden is het handig om daar de meeste energie in te stoppen.

Maar, het kriebelt. Ik merk dat ik het mis om blogposts te schrijven, waar ze dan ook over gaan. Of ik nou een beetje klets, favorieten, een recept of een fotoreportage deel. Simpelweg dingen maken zonder rekening te hoeven houden met algoritmes of trends. Dit is voor mij (én voor de mensen die het leuk vinden om te lezen natuurlijk).

Dus. Waar zal ik beginnen? Het is 2021. De zomer loopt op zijn einde. Ik ben afgelopen augustus 26 jaar geworden, een leeftijd die ik me voorheen voorstelde als ‘heel oud’ en nu vooral als ‘helemaal prima’. Ik voel me eigenlijk niet zoveel anders als wanneer ik 20 was, behalve een stuk kalmer, zelfverzekerder en minder gestrest. Ook zijn Mert en ik in juli ouders geworden van ons zoontje Zeki. Het allerliefste kindje dat ik ooit heb gezien, met donkerbruine grote ogen die alles in de gaten houden en een bos donker haar waar ik het liefst de hele dag met mijn vingers doorheen woel. Hij is het mooiste geschenk dat ik ooit heb gekregen en ik ben zo dankbaar voor het feit dat hij mij mama heeft gemaakt. Ik wist altijd al dat ik moeder wilde worden, maar nu ik hem heb begin ik pas te begrijpen wat voor iets bijzonders dat eigenlijk is. Iets langer dan een jaar geleden besloten we voor een kindje te gaan en nu is hij er. Kleine Zeki Ayaz, die me slapeloze nachten, een warrig brein en spierpijn in mijn armen van het heen en weer wiegen bezorgt. De afgelopen maanden waren pittig, soms heel zwaar, maar zo ongelofelijk mooi. Ik ga ongetwijfeld nog veel over het ouderschap willen schrijven, want ik merk nu al dat er zoveel over te vertellen valt.

Ik kocht het afgelopen jaar veel planten. Daarvan gingen er ook veel weer in de prullenbak. Ik heb gemerkt dat we wonen op een plek waar je trips (kleine beestjes die het leven uit je plant zuigen) in overvloed hebt. Ik heb al zoveel geprobeerd, maar ze zijn ongelofelijk hardnekkig. Als ik ze verjaagd heb, zitten ze in een andere kamer weer op een andere plant, klaar om hem te vermoorden. Daarom heb ik maar besloten alleen nog maar planten te kopen met een dik blad waar ze niet doorheen kunnen prikken. Dan maar het hele huis vol vetplanten, ficus soorten en zamioculcas.

Mijn vader is ziek. Het soort ziek waarbij je waarschijnlijk niet meer helemaal beter wordt. Dat is onbeschrijfelijk zwaar. Ik ben de tel van het aantal ziekenhuisopnames dit jaar kwijt. Ik weet vaak niet hoe ik ermee om moet gaan en merk dat ik me emotioneel terugtrek. De drang om het in mijn eentje, allemaal in mijn eigen cocon te verwerken is groot, maar ik hoop dat ik daar nog opener in word. Ik heb nog altijd de neiging om gevoelens weg te stoppen alsof ze er niet zijn. Dat werkt eventjes, maar vroeg of laat komen ze dan extra heftig naar boven.

De hortensia’s bloeiden prachtig dit jaar. Onze tuin zat vol vlinders, bijen en hommels. Ik heb de afgelopen weken heerlijk genoten van het nieuwe album van Lorde. De plaat Solar Power is anders en valt niet bij alle fans in de smaak, maar ik ben er verliefd op. Het lijkt wel alsof ik elke keer als ik luister een andere track ontdek als favoriet. Ik hink op het moment tussen Mood Ring en Fallen Fruit, maar die eerste zit toch nog net iets vaker in mijn hoofd. Dus ik laat jullie achter met dat liedje, als afsluiter van deze post. Ik hoop snel weer te schrijven. Liefs.

28 reacties

  • Antwoorden Daisy 19 september 2021 om 23:37

    Zo leuk en fijn dat je het weer oppakt! Ook dankjewel om een kijkje te geven in je leven. Zelf ben ik ook 26 en voelt het echt alsof ik 12 jaar met je ben opgegroeid, ook al kennen we elkaar niet. Wat ben je een prachtmens geworden en wat boft Zeki toch met zulke liefdevolle ouders <3
    Verder wens ik je ook veel sterkte en kracht toe met je vader. Wat verschrikkelijk om mee te maken. Die neiging om in je eigen cocon iets proberen te verwerken is ook heel herkenbaar maar weet dat het altijd oké is om zelf ook hulp te vragen.
    Dikke knuffel!
    Daisy

  • Antwoorden Irene 18 september 2021 om 18:27

    Aaah zo fijn je weer hier te zien ik merk dat ik echt behoefte heb aan blogs nu er zoveel YouTube en Instagram is en amper nog blogs.
    Welcome back ♥️ Been here since 2012

  • Antwoorden Rosanne 18 september 2021 om 16:53

    Wat heerlijk geschreven weer. Blijf het vooral doen als je daar zin in hebt, dan blijf ik het lezen! Ik kende het nummer niet, maar ik vind het fantastisch.

  • Antwoorden Lidewij 18 september 2021 om 14:18

    Zo fijn om weer eens een post te lezen! Heb zelf ook weer zin om te schrijven. Voelt helemaal vertrouwd dit. :)

  • Antwoorden Idhuna 18 september 2021 om 12:57

    Zo ongelofelijk leuk dat je terug bent! En wat een lieve foto van Zeki :)

  • Antwoorden Fleur 18 september 2021 om 12:42

    Blijf alsjeblieft schrijven <333

  • Antwoorden Lolu 18 september 2021 om 09:45

    Het is zo gek om weer op je blog te zijn na zo’n lange break. Maar toen je op Insta liet weten dat het kriebelde werd ik toch wel blij. Je blogspots zijn altijd zo puur, eerlijk en fijn om te lezen. Er is iets wat het anders maakt dan een vlog, al kan ik mijn vinger er niet op leggen.

    Gefeliciteerd met Zeki! En heel veel sterkte met het traject dat jij, familie en liefhebbers nu doormaken. Het is zo enorm dubbel hoe twee uitersten zo tegelijk in je leven kunnen komen. En ik vind het sterk van je dat je de kracht verzameld om niet in oude gewoontes te vallen en het te delen met je vrienden, familie en Mert (hier schrijven kan natuurlijk ook helpen, maar is toch anders dan het delen met hen die door hetzelfde gaan als jijzelf).

    Jammer van je plantjes… maar de vlinders zijn een leuke bonus in je tuin! De foto van Zeki is trouwens zo pleasing for the eye haha. Heerlijk!

    Veel liefs

  • Antwoorden Ria 18 september 2021 om 08:34

    Leuk! 💖

  • Antwoorden Mathilde 18 september 2021 om 08:03

    O wat super leuk dit! Met veel plezier gelezen :)

  • Antwoorden Ies 18 september 2021 om 07:46

    Zo leuk dat je dit weer oppakt! Ik was altijd al meer van de blogs dan van de video’s.

  • Antwoorden Laura 18 september 2021 om 06:52

    Zo leuk dit! Herkenbaar ook die ‘schrijfhonger’ en -kriebels, na veeeel twijfels na jaren eindelijk een blog begonnen afgelopen januari en het brengt me zoveel goeds. :)
    (Voor de liefhebbers; https://xliefslaurax.blogspot.com)

  • Antwoorden Giovi 18 september 2021 om 01:49

    Dit lezen inspireert mij om ook een blog te gaan schrijven, om mijn hoofd op orde te krijgen, maar ook om herinneringen te gaan maken. Thanks voor het mooie verhaal ♡

  • Antwoorden Maaike 18 september 2021 om 00:15

    Hi Teske! Erg leuk dat je weer bent gaan bloggen. Ik volgde je eigenlijk al rond 2014 ofzo denk ik, maar nooit je blogs gelezen, voornamelijk video’s gekeken. Ik moet zeggen dat ik het heel leuk vind zo te lezen waar je mee bezig bent! En vind je een fijne schrijfstijl hebben. Het voelt een beetje gek om dit zo te schrijven, omdat ik je natuurlijk niet echt ken, maar vind het toch leuk, haha. Ik kijk uit naar je eventuele volgende blogs! Succes met alles :)

  • Antwoorden Lola 17 september 2021 om 23:07

    Ik wens je papa al het beste in de wereld toe. <3

  • Antwoorden Jasmijn 17 september 2021 om 23:04

    Het is zo lang geleden dat ik een blogpost gelezen heb, maar dit went zo snel!! Ik weet nog hoe ik altijd je nieuwe blogposts las tijdens het ontbijt toen ik nog naar de middelbare ging en nu zit ik gewoon op de bank in m’n eigen (kleine) huisje als student. Zo zo dankbaar dat ik met jou mag (op)groeien <3

  • Antwoorden Sterre 17 september 2021 om 22:53

    Zoooooo leuk Teske😍😍😍😍

  • Antwoorden Ilja 17 september 2021 om 22:41

    Jaaa! Amazing✨❤️

  • Antwoorden Renate 17 september 2021 om 22:35

    Wat ontzettend leuk dat je het bloggen weer op gaat pakken! It brings back so many memories <3 Liefs

  • Antwoorden isabelle 17 september 2021 om 22:34

    altijd als ik naar jouw woorden luister (blogs, captions, filmpjes, liedjes, echt alles) wordt ik zo rustig, je bent echt al jaren m’n comfort character waar ik naar toe ga als ik even terug moet trekken en ben blij om je blogs terug te zien :)

  • Antwoorden Lisa 17 september 2021 om 22:24

    zo’n mooi stukje! en zo mooi hoe je bent opgegroeid en moeder bent geworden <3

  • Antwoorden Nynke 17 september 2021 om 22:23

    Wat leuk dat het kriebelt en je ons meeneemt met je gedachtenspinsels.

  • Antwoorden Nienke 17 september 2021 om 22:23

    Zo leuk weer zo’n soort van dagboek verhaaltje van jou. Sinds ik zoveel moest lezen voor mijn opleiding en nog steeds bezig ben met mijn afstudeeronderzoek waarvoor ik allemaal literatuur moest zoeken lees ik geen boeken meer omdat ik er daarom dan geen zin of mentale rust voor heb. Af en toe lees ik een tijdschrift, heb nog steeds een linda meiden abbo en koop soms de &C maar mis de blogs van jou en Lotte en Jill wel. De enige die ik echt met regelmaat las en echt altijd leuk vindt. Ik zal dus weer een standaard internet tablet als optie hebben van jouw blog. Leuk dat je weer terug bent en hopelijk haal je er zelf weer veel plezier en/of ontspanning uit om hier met enige regelmaat wat te delen. Ik kijk er naar uit.

  • Antwoorden Jen 17 september 2021 om 22:22

    Yessss leuk! Kijk uit naar nieuwe blog posts!

  • Antwoorden Ben 17 september 2021 om 22:22

    Wat heerlijk om weg te lezen dit. Mooi om te lezen. Hopelijk tot de volgende keer🥰

  • Antwoorden Manoek 17 september 2021 om 22:22

    Dit brengt me echt terug naar 2011/2012 waar het altijd in m’n routine zat om je blog te checken voor nieuwe blogposts. Zo leuk dit !! ❤️

  • Antwoorden Lisanne 17 september 2021 om 22:20

    Oh wat leuk! Je site staat zelfs nog tussen m’n favorieten! 😊

  • Antwoorden Meltem Ergezen 17 september 2021 om 22:16

    Hey Teske! Wat een warm terugkomst❤️ Fijn dat je er weer bent! Wat een prachtig mooi stuk heb je geschreven✨ Ben blij om weer eens je blog te mogen lezen, hopelijk tot de volgende! Liefs <3

  • Antwoorden Dees 17 september 2021 om 22:16

    Love dit <3

  • Reageer