• warm •

20 januari 2018

Ik mis het nu nog. Het huis tussen de heuvels en de kleine dorpjes uit het grensgebied tussen België en Duitsland. We waren er maar drie volle dagen, maar het voelde als thuis. We fantaseerden over ons eigen huis, in de toekomst, en hoe essentiële dingen als een open haard en grote tuin niet konden ontbreken. Ik maakte kennis met de paarden en mocht ze zelfs aaien, terwijl de meeste paarden me steevast negeren. Ik maakte kennis met heerlijke winterwijn van Ikea en schreef de eerste paar liedjes voor mijn album waar ik een warm gevoel van kreeg. En ik fotografeerde een beetje.

Wij hadden thuis nooit een open haard. Nu hebben mijn ouders een gaskacheltje, maar echt gerommel met hout en vuur komt daarbij niet aan bod. Tijdens Kerstmis hadden de ouders van Robin (we vierden dus met z’n allen Kerst bij de ouders van mijn schoonzus, heel leuk) een open haard waar vooral Mert erg gelukkig met het hout in de weer ging en ik me rustig voelde door het geknisper van het vuur. Het heeft zo iets romantisch en vuurtjes doen me ook altijd denken aan de tijd dat ik nog op scouting zat. Elke zomer op kamp in een groot bos, slapen in de tent en natuurlijk zo vaak mogelijk een kampvuur waar we met z’n allen rond zaten. Takjes slijpen met mijn zakmes (en natuurlijk een paar keer bijna mijn vinger eraf snijden) en eten koken in de zelfgemaakte keukentjes. Zorgeloos spelletjes spelen tussen de bomen. Zo leuk.

Dit zijn de eerste weken waarin ik gericht bezig ben voor mijn album en het is zo fijn. Vooral, omdat ik nog eventjes in mijn eentje bezig ben en van alles kan ontdekken rondom produceren en schrijven. Alleen kom je toch iets sneller op je kwetsbare punt, dan met een ander in een studio. Het is best een ding hoor, zo’n album. Ik wil het zo graag goed doen en een eindproduct afleveren waar ik trots op ben, iets wat niet zo heel vaak voor komt. Daarom gaat het eventjes duren, maar dat vind ik eigenlijk niet zo erg. Ik heb zo lang in een snelle wereld geleefd van constant presteren en content leveren dat ik erg veel zin heb om wat meer tijd en liefde in een project te stoppen. Het gevoel dat ik hier op mijn plek ben groeit en groeit.




ze sprong over rivieren
vol van tranen die ze ooit
had gelaten, voor jou

gleed nog bijna uit over
het natte gras
maar gaf niet op die dag
omdat ze eindelijk zag

ze was genoeg



Het is gek hoe veel er in een jaar veranderd, zeker als het in eerste instantie helemaal niet voelt alsof er al een jaar voorbij is. Maar een jaar geleden stond ik op Noorderslag, mijn tweede grote optreden ooit te geven. Dat was natuurlijk veel te vroeg, ik was te onervaren. Had nog niet de muziek liggen waar ik me mee wilde presenteren aan het wereldje. Als zulke dingen met grote snelheid op je af vliegen is het echter lastig om er realistisch naar te kijken, en ik blijf mezelf er maar aan herinneren dat iedereen tijd nodig heeft om te groeien, ook al voelt het soms alsof ik alles gelijk goed moet kunnen. Of nee, dat moet ik anders zeggen. Ik wil altijd alles gelijk goed kunnen. Gelukkig is dat niet het geval, want leren is zo leuk. Al die jaren YouTube video’s maken was ontzettend fijn, maar los van de dingen die ik leerde over editen en camera-instellingen, stond ik een beetje stil. Nu kabbel ik langzaam vooruit met een rustige stroom en leer ik elke dag iets nieuws. Dat voelt echt heel goed.


Ik zei het ook al in mijn vorige blogpost, maar ik heb een goed gevoel over dit jaar. Ik voel me stabiel, ik ben bezig met mijn droom, ik verbeterde potverdorie vandaag mijn record op de assault bike in de sportschool en deze foto’s geven me een wollig gevoel. Ik wil echt vaker van die kleine tripjes maken in mooie huisjes met mijn mooie vriendje. Hopelijk een heleboel dit jaar.

20 reacties

  • Antwoorden Jill 18 februari 2018 om 15:57

    Altijd als ik mij verveel kan ik lekker dit soort dingen lezen of je filmpjes kijken, het geeft mij op de èèn of andere manier rust dat ik even tijd voor ‘mezelf’ heb, bedankt hiervoor <3

  • Antwoorden Ilona Wielinga 4 februari 2018 om 09:09

    Ontzettend mooi geschreven en hele mooie foto’s ook!

  • Antwoorden Mylène 3 februari 2018 om 12:04

    Ik vind het mooi om jouw hersenspinsels hier te lezen, want vaak hoor je daar niets over als een artiest aan een album werkt of optredens heeft. Er is veel meer dan alleen de buitenkant en dat weet jij goed te verwoorden. Dus please, blijf lekker veel schrijven over alles wat jou bezighoudt!

    Verder ken ik dat gevoel van rust en je ergens anders thuisvoelen maar al te goed. Een huisje met een open haard is wat dat betreft echt heerlijk, maar zelf heb ik dat vooral als ik op de Molukken in Indonesië ben (lekker om de hoek ja). Dan voel ik me helemaal in mijn element, ver weg van de drukke wereld waar alles maar doorgaat en alles draait om presteren. Ik hoop dat ik die rust hier terug in Nederland ook vast kan houden en dat ik dan in dat tempo ook aan mijn dromen kan werken.

  • Antwoorden Tatum 31 januari 2018 om 18:15

    <3

  • Antwoorden Jessica J. 25 januari 2018 om 11:09

    Heel erg mooi geschreven, en wat heb je verdomme weer prachtige beelden geschoten!

  • Antwoorden Dagmar 21 januari 2018 om 22:55

    Mooi stukje! Fijn om bij weg te dromen en toch na te kunnen denken:)

  • Antwoorden Wies | Nature of Happiness 20 januari 2018 om 14:57

    Prachtige foto’s Teske!

  • Antwoorden Laura 20 januari 2018 om 14:18

    Wat ontzettend fijn om een artikel als deze te lezen op mijn verjaardag!
    Hele sterke foto’s en mooi geschreven alweer, ik kijk uit naar je album :)

    Liefs

  • Antwoorden Iris 20 januari 2018 om 13:46

    Wat een prachtig artikel met de bijbehorende fotografie. Ik kan me zeker voorstellen dat zo’n huis je doet dromen.

  • Antwoorden Astrid 20 januari 2018 om 12:53

    Ook al ben ik bezig met een hele andere route (biologie, wetenschap); heel veel van wat je beschrijft is zo herkenbaar! <3

  • Antwoorden F L E U R 20 januari 2018 om 11:31

    Kan me zo vinden in het stukje over scouting!????❤

  • Antwoorden Kirsty 20 januari 2018 om 11:11

    Mooie foto’s! Een houtkachel staat ook zeker op mijn lijstje van essentiële dingen voor een toekomstig koophuis haha. Vroeger hadden mijn ouders er één en ik vond het zo fijn om voor de kachel te zitten met een boek en een kop thee.
    Wat goed ook dat je nu meer het gevoel hebt dat je langzaam vooruit gaat en jezelf aan het ontwikkelen bent. Dat alles in één keer goed kunnen herken ik wel een beetje, maar juist het leerproces is ook heel waardevol.

  • Antwoorden Tess 20 januari 2018 om 11:06

    <3 <3

  • Antwoorden C A D I S H A 20 januari 2018 om 10:56

    Wauw Tes, wat een mooie blogpost.❤️????

  • Antwoorden Sandy 20 januari 2018 om 10:56

    Wat een heerlijk artikel! De foto’s, de tekst, zalig gewoon. Je bent enorm gegroeid, geniet er van! Het is je meer dan gegund chick! <3

  • Antwoorden Malou | Blonde Blossom 20 januari 2018 om 09:44

    Wat een prachtige foto’s, die eerste foto van jou is beeldschoon! Ik ben zo benieuwd wat je allemaal aan het schrijven bent voor je album. Ik kan me voorstellen dat je wilt dat het perfect wordt en dat wordt het vast ook! Dat gedichtje trouwens, zo mooi! Malou x

  • Antwoorden Lisa 20 januari 2018 om 09:33

    Lieve Teske,
    Ik houd van dit artikel!

  • Antwoorden Sophie 20 januari 2018 om 08:49

    Echt een mooi artikel, zo fijn geschreven! Ik ben heel blij om te lezen dat het goed met je gaat en ik ben natuurlijk heel benieuwd naar je album. Vind het supergoed dat je daar rustig de tijd voor neemt, goeie dingen hebben immers tijd nodig. Kusjes!

  • Antwoorden Judith de Kraker 20 januari 2018 om 08:00

    Wauw zo mooi geschreven en die foto’s!! Zo’n sfeer gelijk. Zo benieuwd wat je allemaal gaat uitbrengen in 2018, maar dat het prachtig wordt dat sowieso!

  • Antwoorden Milou 20 januari 2018 om 07:23

    Wat heb je dit gezellig geschreven. Je bent echt zo gegroeid het afgelopen jaar. Ben heel benieuwd wat 2018 je gaat brengen!

  • Reageer